Akademia filmu dokumentalnego


przedmiot fakultatywny dla wszystkich studentów i doktorantów Uniwersytetu Gdańskiego
cykl pokazów dla osób spoza Uniwersytetu Gdańskiego

semestr zimowy 2016/2017

W roku akademickim 2016/2017 na Wydziale Filologicznym kontynuujemy otwarty dla studentów wszystkich kierunków, nowatorski przedmiot filmoznawczy: Akademia Dokumentalna.

INFORMACJE OGÓLNE:

Zajęcia rozpoczynają się 18 października

Miejsce i czas zajęć:  wtorek, godzi. 16.45 -19.45 /  Sala 1.43 / Wydział Filologiczny Uniwersytetu Gdańskiego.

Limit miejsc: 285

Liczba ECTS: 2

Karnet: Karnet na projekcje filmowe kosztuje 150 zł za semestr. O kolejności zapisów decyduje kolejność zrealizowanych wpłat.

Uwaga! STUDENCI WYDZIAŁU FILOLOGICZNEGO – cena karnetu: 110 zł

Opłaty za karnet należy wpłacać na konto:

AGAINST GRAVITY Sp. z o.o.

Bank BPH: 59106000760000330000651046

W TYTULE: Akademia Dokumentalna UG

ZAPISY: Od 3 do 25 października przez Portalu Studenta lub pod adresem e-mail: przemek@againstgravity.pl

Warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę – na podstawie krótkiej rozprawki

Liczba nieobecności: 2

Prowadzący zajęcia: Marcin Borchardt,  kontakt: akme@op.pl

Koordynator Akademii: Przemek Rydzewski, kontakt: przemek@againstgravity.pl

Forum dyskusyjne i  dodatkowe informacje na FACEBOOKU: DOCS AGAINST GRAVITY Trójmiasto

OPIS ZAJĘĆ:

W roku akademickim 2016/2017 n na Wydziale Filologicznym po raz kolejny zostanie otwarty dla studentów, doktorantów wszystkich kierunków oraz wolnych słuchaczy spoza UG nowatorski przedmiot filmoznawczy: Akademia Filmu Dokumentalnego. Na program zajęć składają się najwybitniejsze i najżywiej dyskutowane w ostatnich latach filmy dokumentalne połączone z wykładem i dyskusją z udziałem wykładowców uniwersyteckich, a także zaproszonych gości specjalnych. - Nagradzany obecnie na światowych festiwalach film dokumentalny nie tylko wyraźnie zyskuje na popularności, ale w świadomości wielu widzów pozostaje bardziej wiarygodnym i niezależnym niż film fabularny sposobem mówienia o rzeczywistości, stając się tym samym światowym fenomenem kulturowym.


Wyobraź sobie świat bez muzyki

reż. Stefan Schwietert Niemcy, 2015, 83 min

Głównym bohaterem tego dokumentalnego filmu jest Bil Drummond – w latach 80. i 90. XX wieku współtwórca punkowego Big In Japan i acid-popowego KLF, pisarz, były celebryta, filozof, aktywista, producent, manipulator, człowiek, który spalił milion funtów w gotówce oraz straszył karabinem maszynowym swoją publiczność, propagator idei No Music Day, w ostatnich latach poświęca się enigmatycznemu projektowi K17.


Usłyszcie mój krzyk

REŻ. MACIEJ DRYGAS, POLSKA, 1991

8 września 1968 roku podczas dożynek na Stadionie Dziesięciolecia na znak protestu „przeciw tyranii kłamstwa, ogarniającego świat”, podpalił się 60-letni Ryszard Siwiec z Przemyśla. Jego ofiara nie została zauważona przez publiczność na trybunach. W Archiwum WFD zachował się siedmiosekundowy skrawek taśmy, na którym operator utrwalił tragiczne wydarzenie. W filmie wykorzystano fragmenty autentycznego nagrania zarejestrowanego przez Ryszarda Siwca na dwa dni przed samospaleniem, a także ujęcie płonącego Ryszarda Siwca utrwalone przez operatora PKF Zbigniewa Skoczka. Nazwisko Siwca nie znalazło się na pierwszych stronach polskich ani zachodnich gazet. Przez wiele miesięcy milczała również rozgłośnia Wolnej Europy. Kiedy ponad pół roku później na placu Vaclava w Pradze samospalenia dokonał Jan Palach, świat był wstrząśnięty. Opinia publiczna dowiedziała się również o podobnym proteście Litwina Romasa Kalanty. Z dokumentów i wypowiedzi wyłania się portret Ryszarda Siwca jako człowieka honoru, niegodzącego się na kompromisy, którego okrutna śmierć miała być protestem przeciwko panującemu systemowi.


CUDZE LISTY

REŻ. MACIEJ DRYGAS, POLSKA, 2010

Służby bezpieczeństwa PRL kontrolowały rocznie kilkadziesiąt milionów listów. Codziennie wyspecjalizowane komórki zajmowały się odklejaniem kopert, czytaniem i analizą prywatnej korespondencji, dzięki czemu powstawały raporty o nastrojach społecznych. Cudze listy pisane przez okres całego PRL: intymne, pełne bólu i rozpaczy, ale i te z pogróżkami na władzę, i również te – bardziej pragmatyczne, żeby coś załatwić, stały się tkanką do zbudowania przejmującego portretu wewnętrznego Polaków w PRL. Film w całości złożony jest z unikalnych materiałów archiwalnych.


Nawet nie wiesz jak bardzo cię kocham

Paweł Łoziński, Polska, 2016, 76 min

Paweł Łoziński ponownie odsłania intymne relacje rodzinne. Co kryje się pod słowem „miłość”? Żyjąc często tworzymy z bliskimi więzi i węzły, które z czasem wydają się nam nie do rozsupłania. Film opowiada o dramacie dwóch kobiet, matki i córki związanych ze sobą trudnym, skomplikowanym uczuciem. Kluczowe dla bohaterek jest spotkanie z kimś trzecim, obcym - doświadczonym terapeutą profesorem Bogdanem de Barbaro. Ekstremalnie bliskie kadry (niezwykłe zdjęcia Kacpra Lisowskiego) wyłapują każdą emocję na twarzach kobiet. Jako widzowie jesteśmy świadkami napięć, łez, żalu i frustracji. Podglądamy sesje na przestrzeni kilku miesięcy i widzimy, jak ewoluuje relacja matki i córki. Ale przecież to, co dzieje się za drzwiami gabinetu, powinno być owiane tajemnicą zawodową. Jak udało się Pawłowi Łozińskiemu złamać tę żelazną zasadę?


Człowiek

reż. Yann Arthus-Bertrand, Francja, 2015, 191 min.

Zbudowana z wielu historii, opatrzona zachwycającymi obrazami Ziemi przypowieść o tym, kim jest człowiek, jakie są jego ciemne i jasne strony i co tak naprawdę łączy nas wszystkich. Arthus-Bertrand, słynny fotograf – autor cyklu „Ziemia widziana z nieba” – dotarł do 2 000 rozmówców w 60 różnych państwach. Zadano im ten sam zestaw 40 pytań. Obserwujemy zbiorowe ludzkie doświadczenie we wszystkich jego formach i odmianach – od osobistych, tragicznych historii o biedzie, przemocy domowej i cierpieniu, po opowieści o miłości, radości, a także euforii płynącej z samego faktu życia.


Sól ziemi

reż. Wim Wenders, Juliano Ribeiro Salgado Niemcy, 2014, 110 min

Sebastiao Salgado, brazylijski fotograf, podróżował po całym świecie przez 40 lat. Dokumentował ludzkość w okresie dramatycznych zmian, będąc tym samym świadkiem najważniejszych wydarzeń na świecie: konfliktów wojennych, klęsk głodu i przymusowych emigracji. Sławę przyniosły mu cykle fotografii poświęcone kondycji człowieka, w których zajrzał do jądra ciemności ludzkości. W swym nowym projekcie fotograficznym, poświęconym pięknu Ziemi, po raz pierwszy odszedł od fotografii społecznej na rzecz dokumentowania terenów nietkniętych przez zachodnią cywilizację, gdzie bez przeszkód nadal rozwija się fauna i flora i gdzie można zobaczyć krajobrazy jakby zaczerpnięte z księgi Genesis. Film pokazuje życie Sebastiao Salgado i jego prace, dzięki którym stał się jednym z najsłynniejszych fotografów na świecie. Poznajemy Salgado z perspektywy jego syna Juliano oraz Wima Wendersa, współreżysera filmu i fotografa.


Odgłosy robaków - zapiski mumii

reż Peter Liechti, Szwajcaria, 2009, 88 min

Myśliwy polujący na króliki odkrywa w lesie zmumifikowane ciało 40-letniego mężczyzny. Lekarze twierdzą, że zgon nastąpił około stu dni wcześniej. Zmarły prowadził dziennik, z którego możemy odtworzyć ostatnie dwa miesiące jego życia. Pod koniec sierpnia udał się w góry, które kiedyś odwiedził jako student. Zachwycony ich dostojnym pięknem, pomyślał, że to idealne miejsce na śmierć. Po kilkunastu latach zjawia się tu ponownie. Notuje: „w plecaku mam wszystko, co potrzebne do samobójstwa”. Nie zamierza się wieszać ani skakać ze skały. Wybrawszy ustronne miejsce, z folii i gałęzi buduje namiot, w którym postanawia zagłodzić się na śmierć. Ma ze sobą kilka książek (Beckett, Dante), trochę lekarstw przeciwbólowych, kilka świec i radio. Pije wyłącznie wodę deszczową. Nie dowiadujemy się wiele o motywach jego decyzji.


Lo i stało się. Zaduma nad światem w sieci

reż. Werner Herzog, USA, 2016, 97 min.

Werner Herzog, niestrudzenie odkrywający zakamarki ludzkiego ducha, w najnowszym filmie bierze się za internet. Podróż zaczyna od samych źródeł – znajdujemy się w pokoju na Uniwersytecie Kalifornijskim, skąd w 1969 roku został wysłany pierwszy e-mail. Według wielu badaczy ludzkość weszła wtedy w nową erę – erę cyfrową. Herzog przygląda jej się na różne sposoby. Herzog udowadnia nam, że moment, w którym internet zacznie „śnić sam o sobie” jest już bardzo bliski. Jeden z naukowców pokazuje nam, jak wygląda wyobraźnia robota planującego skomplikowaną operację przekręcenia metalowego zaworu i zadaje niewygodne pytanie: czy otoczeni inteligentnymi maszynami na pewno wciąż będziemy potrzebowali towarzystwa drugiego człowieka?


Prywatny wszechświat

REŻ. HELENA TŘEŠTÍKOVÁ, CZECHY 2012

Petr Kettner i Jana Pfefferova pobrali się w 1974 roku i zamieszkali razem z dwiema babciami w niewielkim jednopokojowym mieszkaniu w Pradze. Rok po ślubie na świat przyszedł ich pierwszy syn – Honza. To właśnie skłoniło Petra do rozpoczęcia dokumentacji ich rodzinnego życia i czasów, w których przyszło im funkcjonować. Robił to w formie pisanego i kręconego kamerą dziennika. Film wykorzystuje te nagrania, stając się tym samym próbą „uchwycenia” czasu zarówno w wymiarze jednostkowym, jak i społeczno-politycznym. Film cechuje też doskonała spójność narracyjna, pomimo wykorzystania różnych formatów nagrań archiwalnych. Ironicznym dopełnieniem okazują się klipy z muzyką Karela Gotta, które pozwalają od innej strony spojrzeć na wielobarwny i fascynujący portret społeczno-politycznych zmian czeskiego społeczeństwa.


Pod opieką wiecznego słońca

reż. Witalij Manski, Rosja, Łotwa, Niemcy, Czechy, Korea Północna, 2015, 106 min.

Północna Korea to według koreańskiej propagandy najszczęśliwszy kraj na świecie. Film pokazuje życie „przeciętnej” koreańskiej rodziny i mechanizm tamtejszej indoktrynacji. Tak właśnie funkcjonuje idealne koreańskie społeczeństwo, żyjące w wiecznych promieniach słońca – symbolu wielkiego wodza ludu Kim Ir Sena. Film jest w rzeczywistości zapisem starannie wyreżyserowanego przez władzę i przećwiczonego spektaklu, dedykowanego Kim Ir Senowi i Kim Dzon Unowi. Władza narzuca wszystko, łącznie z ludzkimi reakcjami. Całość okazuje się przerażającą choreografią oszustwa – równie surrealistyczną, co złowrogą, przypominającą nową wersję „The Truman Show”.


Niedokończony film

reż. Yael Hersonski Niemcy/ Izrael, 2010, 88'

W maju 1942 roku do warszawskiego getta przybyła ekipa filmowa Urzędu Propagandy III Rzeszy. Operatorzy pracowali przez miesiąc, rejestrując sceny z życia ulicy, pokazując skrajną nędzę i świat dobrze odżywionych, wchodząc do zabiedzonych podwórek i wykwintnych restauracji, kreując świat kontrastów i pracując nad "uchwyceniem żydowskiego charakteru". Zapis odnaleziono zaraz po wojnie, w archiwach filmowych nazistów. Przez lata uważano go za prawdziwy portret życia w warszawskim getcie.


Porządny

reż. Vanessa Lapa Austria/Niemcy/Izrael, 2014, 94 min

6 maja 1945 roku żołnierze amerykańskiej 88 dywizji piechoty znaleźli w domu Heinricha Himmlera w Gmund setki listów, dokumentów i zdjęć. Zbudowany w oparciu o te materiały oraz archiwalia filmowe Porządny pokazuje biografię szefa SS, który pod koniec maja 1945 roku popełnił samobójstwo, zażywając cyjanek. Kim był ten nacjonalista pochodzący ze zdeklasowanej rodziny mieszczańskiej, który stał się prawą ręką Hitlera, odpowiedzialnym za strategię wymordowania milionów Żydów, homoseksualistów, komunistów i Romów i który nadzorował jej wykonanie? Z jakich źródeł czerpał swoją ideologię? Jak postrzegał siebie i był traktowany przez swoją żonę Margarete, córkę Gudrun i kochankę Hedwig? "Porządny" to film o pretensjonalności wojennego zbrodniarza i wyparciu przez niego jakiegokolwiek poczucia winy.


Rozbitkowie

reż. Gonzalo Arijon Francja, 2007, 130'

Rozbitkowie to najciekawsza adaptacja filmowa katastrofy samolotu, który w 12 października 1972 roku rozbił się podczas burzy śnieżnej w Andach. Film opowiedziany jest w formie dokumentu ustami uczestników wypadku, z perspektywy 35 lat po nim. Nie jest to wierna rekonstrukcja zdarzeń, ale raczej rodzaj niezwykłego wywiadu - ubrana w artystyczne inscenizacje wydarzeń dokumentalna wiwisekcja ludzkiej psychiki i pamięci. Gonzago Arijon wnika w głąb sytuacji i zdarzeń, jakie miały miejsce w grupie ocalałych z katastrofy osób, aby za pomocą czarno-białych metaforycznych ujęć zestawić na ekranie ich przeszłość z teraźniejszością.


Śmierć człowieka pracy

REŻ. MICHAEL GLAWOGGER, AUSTRIA, NIEMCY 2005

Nie ma już człowieka pracy. Pozostał robotnik – ktoś gorszy, ktoś, komu się nie udało. Ktoś, komu praca nie daje godności, lecz ją odbiera. Przyzwyczajeni do wygodnego życia, coraz częściej zapominamy, jak ciężką pracę może wykonywać człowiek. Ukraina, Indonezja, Nigeria, Pakistan, Chiny – „Śmierć człowieka pracy” to pięć portretów ciężkiej fizycznej pracy, w zmechanizowanym świecie XXI wieku coraz mniej widocznej. Rezygnując z odautorskiego komentarza reżyser „Śmierci człowieka pracy” w wysmakowanych obrazach (zdjęcia Wolfganga Thalera) rejestruje nieludzki wysiłek współczesnych zapomnianych bohaterów. Niezwykłe zdjęcia oraz muzyka (autorstwa Johna Zorna) sprawiają, że film ten to monumentalne, nasycone emocjami dzieło.


Scena zbrodni

REŻ. JOSHUA OPPENHEIMER, ANONYMOUS, CHRISTINE CYNN, DANIA/NORWEGIA/WIELKA BRYTANIA 2012

Reżyser filmu Rithy Panh od lat śledzi i dokumentuje okrucieństwa popełnione przez Czerwonych Khmerów. Za ich czasów przeżył dzieciństwo, przebywał w obozie koncentracyjnym i stracił niemal całą rodzinę. Tym razem postanowił odnaleźć dokumentujące traumatyczne dla siebie zdarzenia zdjęcia, które Khmerowie pozostawili po sobie w latach 1975-1979. Szukał ich w starych archiwach, dokumentach, a nawet na kambodżańskich wsiach. Niestety nie zachowały się żadne z nich. Zamiast zaginionych zdjęć, Panh postanowił wykorzystać w filmie własne rekonstrukcje miejsc, w których kiedyś przebywał i osób, które znał. Wykonane przez niego gliniane figurki ustawione na tle krajobrazu ożywają na ekranie niczym prawdziwi ludzie i silnie oddziałują na wyobraźnię. Ci niemi świadkowe traumatycznych dla reżysera zdarzeń tworzą ciche obrazy śmierci, będącej symbolem dyktatury Pol Pota. Pomagają zrekonstruować indywidualną i zbiorową pamięć o zbrodniach popełnionych w tamtych czasach i w niezwykle wstrząsający sposób dopowiadają tragiczną historię Kambodży. Panh wykorzystał również fragmenty propagandowych filmów z okresu dyktatury Pol Pota, które silnie kontrastują z wykonanymi przez niego rekonstrukcjami zdarzeń. Dzięki temu powstał nie tylko wstrząsający film dokumentalny o kambodżańskiej historii, lecz również monumentalny jej pomnik, łączący w sobie lament i ból po traumatycznych dla reżysera przeżyciach.


zapisz się do newslettera

Against Gravity z siedzibą w Warszawie przy ulicy Żurawiej 22, pok212 będzie przetwarzać Pani/a dane osobowe w celu realizacji umowy o świadczenie usługi newsletter. Podanie danych osobowych jest dobrowolne. Przysługuje Panu/i prawo dostępu do treści jego/jej danych oraz ich poprawiania.
Zamawiany przez Pana/-ią newsletter ma charakter promocyjno-reklamowy i może zawierać informacje handlowe w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.